به روز رسانی: آذر ۸۸
بخشی از شعر بلند پتویی که ته مانده ی بوی تن تو بود - اثر امین کاشانی
بی سر و صدا
بهشت را با خود به کجا می بری؟
عمرا در این خانه های خالی اگر
دختری به پرهیزگاری من
در فراغ همین کامیون
که تک و تنها
هر چه دلم می خواهد
می خواهم شعر بنویسم
باز رد دو جفت لاستیک پهن
روی آسفالت هایی که هنوز داغند و
مردی که ردش افتاده بر اندام دخترکی
با پیرهنی از شرم و
سجاده ای از التماس
من این جسارت را گذاشتم به پای مژه هات
که دل از حافظ و
هزاران رخنه در دینم
